Skip to content
Polecenia
- Określ, w jaki sposób praca w „Monitorze” pomogła Krasickiemu w pisaniu satyr.
- Jaki obraz świata przedstawia satyra? (akapit 2.)
- Wyjaśnij, co łączy poglądy Krasickiego i Rousseau.
- Wskaż motyw przewodni satyr. (akapit 3.)
- Określ, jaką funkcję pełnią pojawiające się w tym fragmencie cytaty.
- Przedstaw, kim są bohaterowie satyr Krasickiego.
- Wyjaśnij, dlaczego w akapicie 5. autor przywołał tytuły dwóch utworów Krasickiego.
- Podaj, jaką funkcję w kompozycji całego fragmentu pełni akapit 6.
- Wypisz z tekstu jedno zdanie mające charakter opinii i jedno będące informacją.
Odpowiedzi
- Praca w „Monitorze” umożliwiła Krasickiemu dokładne poznanie realiów życia codziennego oraz tematów „niskich”. Twórca miał możliwość bezpośredniej obserwacji problemów społecznych, które później przenosił do swoich satyr.
- Satyra przedstawia świat w krzywym zwierciadle, tzn. uwypukla wady, podkreśla odstępstwa od normy.
- Krasicki miał poglądy podobne do Rousseau. Obaj uznali, że degeneracja społecznych instytucji i człowieka została spowodowana przez współczesną cywilizację, a wartości autentyczne zostały zastąpione pozornymi. Ideałem był dla nich stan, w którym ludzie niczego by nie udawali i realizowali podstawowe cnoty.
- Motywem przewodnim satyr jest „powrót do źródeł”, do wartości prawdziwych (np. cnoty).
- Cytaty są potwierdzeniem sądów i spostrzeżeń autora. Wzmacniają silę argumentacji.
- Bohaterowie satyr to: filuci, zdrajcy, dworacy, „nowomodni mędrkowie”, głupcy, pijacy i marnotrawcy.
- Klimowicz wskazuje najlepsze (po mistrzowsku skonstruowane) satyry Ignacego Krasickiego.
- Akapit 6. stanowi podsumowanie (konkluzję).
- Opinia: „Satyry Krasickiego stanowiły najdoskonalszą w poezji polskiej realizację tego gatunku, dowiodły możliwości wykorzystania form klasycystycznych do celów oświeceniowej edukacji społecznej” . Informacja: „Zimą 1778/1779 roku napisał Krasicki lub ostatecznie zredagował tak zwaną pierwszą część satyr, zawierającą 12 utworów (poprzedzonych wierszem Do króla), która ukazała się drukiem w lecie 1779.”
